Bewegwijzering voor Lunchcafé Den Heijkant

Honderdvijftig meter is niks als je weet dat er iets is, en het is oneindig als je het niet weet. Een lunchcafe net buiten het zicht van de route mist daardoor niet een paar klanten maar bijna allemaal, want een wandelaar of fietser die honger heeft en niets ziet, loopt gewoon door.

Een bord langs een route is iets anders dan een bord aan een gevel

Aan je eigen gevel heb je mensen die er al zijn. Langs een route heb je mensen in beweging die een besluit moeten nemen: doorlopen of afslaan. Dat besluit nemen ze in een paar seconden en op basis van twee dingen. Is daar iets wat ik wil, en hoe ver is het.

Daarom staat er een pijl op en staat de afstand erbij. Een bord dat alleen de naam noemt, laat die vraag open, en bij twijfel loopt iemand door.

Pictogrammen in plaats van een opsomming

Koffie, gebak, lunch, borrel. Vier tekeningetjes vertellen dat sneller dan vier woorden, en ze doen nog iets: een fietser die alleen koffie wil, hoeft niet te lezen of hij hier ook kan eten. Hij ziet het kopje en dat is genoeg.

Het werkt ook over de taalgrens heen. Op een fiets- of wandelroute komen Duitsers en Belgen, en een kop koffie ziet er in elke taal hetzelfde uit.

Weer, en wat het met een bord doet

Een bord langs een route staat het hele jaar buiten en krijgt alles mee: regen, vorst, en in de zomer de hele dag zon. Dat laatste is de echte sloper. Uv-licht breekt de kleur af, en bij digitale print gaan rood en blauw als eerste; na twee zomers zonder bescherming is een rood vlak roze.

Een laminaat met uv-filter erover kost een beetje en verdubbelt zo ongeveer de levensduur. Op een bord dat vijf jaar moet staan is dat het goedkoopste wat je kunt doen.

Verder: plaatmateriaal dat niet trekt in de vochtigheid, en geen onbehandeld hout aan de onderkant waar het water in blijft staan.

Het frame en de ondergrond

Dit bord zit in een houten frame langs de route. Dat is passend in een buitengebied, en het heeft een praktische kant: hout kun je ter plekke aanpassen als een paal net niet op de goede plek staat.

Wat je wel moet weten: hout werkt. Het zet uit en krimpt met het weer, en een plaat die er strak in geklemd zit, kan in de winter gaan bollen. Een paar millimeter speling en bevestiging die dat opvangt, voorkomt dat.

En dan de vraag die mensen vaak vergeten: mag het bord daar staan. Op eigen grond regel je dat zelf, langs een openbare route niet altijd. Dat is beter vooraf uit te zoeken dan erachteraan.

Zit jouw zaak net uit het zicht, meet dan eens hoeveel meter het is vanaf de dichtstbijzijnde route waar mensen langskomen. Dat getal is vaak het hele verhaal.