Menukaart voor Café Brani
De vraag
Een menukaart die past bij de sfeer van het café.
Het idee
Een verzorgde kaart in de huisstijl, prettig leesbaar en duurzaam in gebruik.
De uitvoering
Ontwerp en druk van de menukaart verzorgd.
Het resultaat
Gasten krijgen een verzorgde kaart in handen die klopt met de zaak.
Een menukaart wordt gelezen onder de slechtste omstandigheden die drukwerk kent. Het is schemerig, er staat een kaars op tafel, de gast heeft zijn leesbril thuisgelaten en hij wil er niet lang over doen. Alles wat op een scherm nog prima leest, valt daar om.
Letters groter dan je op je scherm denkt
De meestgemaakte fout in een menukaart is een te kleine letter. Op een scherm van dichtbij ziet negen punt er elegant uit; op een tafel in een donker cafe is het een grijze streep.
Reken op minimaal tien en liever elf punt voor de gerechten, en gebruik het verschil in grootte om de kaart te ordenen in plaats van lijnen en kaders. Een gerecht groter dan zijn omschrijving, en de prijs even groot als de omschrijving, leest in een halve seconde. Dat scheelt ook ruimte, want elk kader kost wit eromheen.
Prijzen zonder puntjes
De rij puntjes tussen een gerecht en zijn prijs is een gewoonte uit de tijd van de typemachine. Hij trekt het oog naar rechts en verleidt tot vergelijken op prijs, terwijl je wilt dat iemand kiest op wat hij lekker vindt.
Een prijs vlak achter de omschrijving, zonder euroteken, zonder puntjes, doet het beter. Dat is geen trucje maar het haalt de nadruk weg van iets wat niet de reden is dat iemand naar binnen is gelopen.
Het papier bepaalt hoelang hij meegaat
Een kaart die elke avond door twintig paar handen gaat, heeft het binnen een paar maanden gezien. Er zijn twee manieren mee om te gaan.
De eerste: zwaar papier, mooi in de hand, en accepteren dat hij een paar keer per jaar vervangen wordt. Dat is vaak de prettigste, want je kunt dan ook meteen de prijzen bijwerken en een gerecht wisselen.
De tweede: lamineren. Dan gaat hij veel langer mee en is hij af te nemen, maar hij voelt als een kaart uit een wegrestaurant en je zit eraan vast tot de volgende keer. In een zaak waar de sfeer het product is, is dat zelden de juiste keuze.
Een middenweg die goed werkt in een cafe: de vaste kaart netjes gedrukt, en dagaanbiedingen op een los blaadje of een krijtbord. Dan hoeft de kaart niet elke week mee te veranderen.
Formaat en de tafel
Kijk voordat je een formaat kiest naar je kleinste tafeltje met twee glazen erop. Een A4 ligt daar in de weg, en dan legt de gast hem op schoot of op de grond. Smaller en langer werkt in een cafe bijna altijd beter dan groter.
Ben je toe aan een nieuwe kaart, meet dan even je kleinste tafel op en tel je gerechten. Met die twee getallen kan ik al zeggen welk formaat gaat werken.
