Menu-, drankenkaart en menuhouder voor Eet- en Borrelhuys RooT

Een kaart op tafel is nooit alleen een kaart. Hij ligt ergens in, staat ergens tegen of valt om, en dat laatste gebeurt vaker dan je zou willen. De houder waar hij in gaat, bepaalt net zo goed hoe het eruitziet als het drukwerk zelf.

Waarom je ze samen uitzoekt

Het gangbare verloop is dat de kaart eerst ontworpen wordt en er daarna een houder bij wordt gezocht. Dan blijkt dat de kaart twee millimeter te breed is, of dat de houder een rand heeft die precies over de bovenste regel valt.

Andersom werkt beter: eerst bepalen hoe het op tafel moet staan, dan het formaat vastleggen, en dan pas ontwerpen. Dat scheelt ook in de opmaak, want je weet dan precies hoeveel ruimte er langs de randen vrij moet blijven.

De tafel is de echte beperking

In een eet- en borrelzaak is tafelruimte het schaarste goed dat er is. Er staan glazen, er staat een kaarsje, er komt eten. Een kaart die rechtop in een brede voet staat, kost een kwart van een tweepersoonstafel.

Daarom is de vraag niet welk formaat mooi is, maar wat er overblijft. Een smalle staande houder of een kaart die plat ligt werkt op een kleine tafel bijna altijd beter dan iets groots en indrukwekkends.

Twee kaarten, twee soorten gebruik

Een menukaart en een drankenkaart worden op verschillende momenten gepakt. De menukaart gaat aan het begin rond en gaat daarna weg. De drankenkaart blijft de hele avond staan en wordt steeds opnieuw gepakt.

Dat betekent iets voor de uitvoering. De drankenkaart heeft meer te verduren en mag dus steviger of vervangbaarder zijn. En hij hoort op tafel te blijven staan, dus die hoort in de houder; de menukaart hoeft dat niet.

Stevigheid, en waarom een houder dat oplost

Een losse kaart die rechtop moet staan, heeft zwaar papier nodig. Dat is duur en het blijft wankel.

Een houder neemt die taak over. Daardoor kun je de kaart zelf lichter uitvoeren en vaker vervangen, wat juist handig is in een zaak waar de kaart meebeweegt met het seizoen of de voorraad. De houder is de investering die blijft, de kaart is het verbruiksartikel.

Zoek dan wel een houder die je kunt bijbestellen. Niets is zo vervelend als een set van twintig houders waarvan je er na een jaar vijf kwijt bent en die niet meer gemaakt worden.

Schoonmaken

Praktisch maar belangrijk: in de horeca gaat alles een keer door een natte doek. Een houder van onbehandeld hout trekt vlekken, een houder van acryl krast van een schuurspons en wordt dof.

Vraag hoe het schoongemaakt moet worden voordat je er twintig besteld, en geef dat door aan de bediening.

Ben je toe aan nieuwe kaarten, meet dan je kleinste tafel en kijk wat er nu op staat. Daar komt het formaat uit, en de rest is invullen.